Yousee Almere

Yousee

Van Almere naar Khmelnitsky en weer terug.

Wist u dat er vanuit de kerk aan de Parkwijklaan al 4 jaar jongeren naar de Oekraïne reizen om daar vrijwilligerswerk te doen?

De reis naar Khmelnitsky kost ons twee dagen. In deze twee dagen rijden we 1800 km en staan we gemiddeld 8 uur te wachten bij de grens. De grenscontrole tussen Polen en Oekraïne is de eerste grote uitdaging. Zoals gezegd is de wachttijd lang en de chaos groot. Wij Nederlanders zijn gewend om keurig op onze beurt te wachten; bij de grens tussen Polen en de Oekraïne moet je dat vooral niet doen. Overal rennen mensen met stapels paspoorten naar hokjes waarin strenge grenswachters zitten. Wachten tot je aan de beurt bent is er niet bij. Voordringen is het advies en na 4 jaar zijn we daar erg goed in geworden.

De eerste jaren waren de wegen in Oekraïne slecht, heel slecht. Ik herinner me nog dat we op een bepaald gedeelte van de route door de berm aan het spookrijden waren omdat daar de kwaliteit van de weg het beste was. Ook hebben we verschillende keren met de verkeerspolitie te maken gehad. Vreemd genoeg kwamen ze altijd weer met een foutief bevestigde nummerplaat. Door al dat gehobbel in Oekraïne hadden we deze met plakband extra stevig vastgemaakt. Dat kostte ons dan 100 Grivna, graag in 2 biljetten van 50 Grivna want dat is makkelijker te verdelen tussen de twee politieagenten.

Maar we zijn altijd op onze eindbestemming aangekomen, gelukkig! De ontvangst daar is altijd erg warm. We bezoeken er een lokale Gereformeerde kerk met wie we samen activiteiten plannen voor de 12 dagen die we daar zijn.

De meeste indruk maken toch wel de bezoeken aan het internaat. Van buiten ziet het er allemaal netjes uit, van binnen is het oud en klein. De kinderen die daar zitten zijn uit huis geplaatst door de overheid. De ouders konden niet meer of mochten niet meer voor hun kinderen zorgen. Zon bezoek is wel even iets anders dan een schooltje in Almere. Je moet even over de drempel heen stappen, niet door je neus ademen en niet bang zijn voor vieze handen. Dat kost je ongeveer 10 seconden want daarna ben je om. Ik vind het zo mooi om te zien hoe jongeren vanuit Almere deze kinderen oppakken, een knuffel geven, of een ballon opblazen die echt niet voor de eerste keer wordt opgeblazen. Het doet wat met mij en het doet wat met de jongeren. Je merkt dan pas echt hoe goed we het hebben in Nederland.

Het doel van onze reis is om ook iets over Jezus te vertellen of te laten zien. Dat doen we in het internaat door een Bijbelverhaal na te spelen en dat doen we samen met de kerkleden daar tijdens een Bijbelstudie op een camping. De eerste keer was dat wel even wennen, zon Oekraïense camping. Als er al een campinggids en sterren bestaan in Oekraïne zullen de meeste campings -1 ster hebben. Geen elektra, geen stromend water en een houten huisje met een gat in de grond als toilet. Maar we hebben het wel erg goed met elkaar. Goede gesprekken, leuke activiteiten en s avonds gezellig aan een lange tafel spelletjes doen.

Een reis naar Oekraïne kost natuurlijk veel geld. De afspraak die we met de jongeren maken is dat ze een eigen bijdrage leveren en dat we samen klusjes doen om het resterende bedrag bij elkaar te verdienen. Daarom zijn we het hele jaar actief met klussen, oppassen, lege flessen aan het verzamelen, oliebollen bakken en ga zo maar door. Door deze acties zijn we er elk jaar nog in geslaagd de reis te maken. Ook in 2018 zijn we weer van plan naar Khmelnitsky te gaan en zijn we al druk bezig met de voorbereidingen.

Wilt u meer weten, volg ons dan op Facebook: YouSeeAlmere.

of onder het tabblad “gemeente” op deze website

Dit bericht is geplaatst in Nieuws. Bookmark de permalink.

Reacties zijn gesloten.